Η επιστημονική ονομασία του δέντρου είναι Bulnesia sarmientoi και το συναντάμε μόνο στα δάση του Νότιου τμήματος της Νότιας Αμερικής. Έχει καφέ κόκκινο χρώμα κατά την κοπή του ξύλου, με την παραμονή του όμως στον αέρα οξειδώνεται και αποκτά ένα ένα χαρακτηριστικό βαθύ πράσινο χρώμα.
Ο λόγος που όταν εκτίθεται στον αέρα οξειδώνεται και πρασινίζει, είναι ότι στη δομή του περιέχει μεγάλες ποσότητες χαλκού. Για τον ίδιο λόγο το ξύλο έχει πολύ υψηλή πυκνότητα από 1,1 έως 1,32 g/cm3 και υψηλή σκληρότητα, τρεις φορές πιο σκληρό από τη Δρυς. Έχει επίσης εξαιρετική διαστασιακή σταθερότητα ώστε να διατηρεί τη μορφή του μετά την κατασκευή.
Λόγω της υψηλής σκληρότητάς του είναι δύσκολο στη κατεργασία και απαιτεί εξαιρετικής ποιότητας κοπτικά εργαλεία. Η διαδικασία του φινιρίσματος γίνεται χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.
Στις ίνες του περιέχεται το έλαιο Guaiac Wood Oil, που χρησιμοποιείται ως αιθέριο έλαιο στην αρωματοθεραπεία, κηροποιεία, καλλυντικά, κά. Χαρακτηριστική είναι η μυρωδιά του ξύλου, όταν απλά θερμανθεί, στην οποία οφείλει και την Ελληνική του ονομασία “Αγιόξυλο“, αφού θυμίζει λιβάνι.
Το ίδιο έλαιο σε συνδυασμό με τον χαλκό, είναι αυτά που καθιστούν το ξύλο απρόσβλητο σχεδόν από τα πάντα (εκτός από την φωτιά). Έτσι το ξύλο δεν επηρεάζεται από τον ήλιο, την υγρασία, τα έντομα και τους μύκητες ακόμη κι αν μείνει άβαφο και εκτεθειμένο σε άσχημες συνθήκες. Η μόνη μεταβολή στο χρόνο, είναι στο χρώμα του, λόγω της οξείδωσης του.
Το Bulnesia sarmientoi καταγράφεται ως δέντρο υπό εξαφάνιση από το 2001, λόγω της μεγάλης παγκόσμιας ζήτησης για το ξύλο αυτό, τα εκχυλίσματα του και τα αιθέρια έλαια του.
Τα κοσμήματα από Αγιόξυλο είναι πολύτιμα και σπάνια, τόσο γιατί το Αγιόξυλο είναι ξύλο δυσεύρετο, όσο και γιατί είναι δύσκολο στην επεξεργασία του. Το πέρασμα του χρόνου του προσδίδει μια υπέροχη αντικέ όψη, καθώς αυτό οξειδώνεται και πρασινίζει.
Επίσης τα κοσμήματα από Αγιόξυλο, έχουν πρακτικά άπειρο χρόνο ζωής, λόγω της απαράμιλλης αντοχής του σε όλες τις συνθήκες.
